X
تبلیغات
از طراحی تا رنگ وروغن

از طراحی تا رنگ وروغن

عکس

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم خرداد 1385ساعت 9:51 بعد از ظهر  توسط نقاش جون  | 

عکس

سلام امروزم عکسهای از طراحی گذاشتم امیدوارم نظر بدید و لذت ببرید


+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم خرداد 1385ساعت 7:46 بعد از ظهر  توسط نقاش جون  | 

طراحي فيگوراتيو

طراحي فيگوراتيو، به آن دسته از طراحي ها گفته مي شود كه بر اساس حالتها و وضعيتهاي مختلف اندام انساني ترسيم شده و در طي آن، مطالعه و بررسي مورد نظر طراح نيز صورت مي گيرد. اين گونه طراحي ها شامل اسكيس، طراحي هاي دقيق، طراحي از فرم دست و پا و ... مي شود.

 

 

تناسبات موجود در اندام انسان


 

توجه به تناسبات موجود در اندام انساني و تسلط بر چگونگي اين تناسبات، طراحي از فيگور انساني را بسيار آسان مي سازد. آناتومي انسان، در هر دوره از زندگي (نوزادي، كودكي، نوجواني، جواني، ميانسالي، پيري) داراي ويژگيهاي خاصي است. اغلب طراحان، به هنگام طراحي فيگوراتيو، ابتدا، نمايي ساده از فرم بيضي سر را مي كشند و سپس به ترسيم خطوط راهنما براي گردن، شانه، ستون فقرات، لگن خاصره، دست و پا مي پردازند. اين شيوه بسيار ساده و اصولي است، ليكن اين سؤال پيش مي آيد كه طول و عرض اين خطوط راهنما بر چه اساسي ترسيم مي شود؟ پاسخ اين است: اساس و پايه تناسبات، همان فرم بيضي اوليه اي است كه در ابتداي كار ترسيم مي شود. ترسيم فرم اوليه بيضي به عنوان سر، حدود و اندازه طرح شما را مشخص مي سازد. با تكرار بيضي ها به تعداد 7 الي 8 برابر، طول قد يك فرد با اندازه متوسط و عادي مشخص مي شود. پس مي توان گفت: ارتفاع قد متوسط هر شخص، 7 تا 8 برابر طول سر خودش است.

ـــ نصف اندازه سر، براي طول گردن كافي است.

ـــ نيمه ديگر بيضي، به اضافه يك بيضي ديگر ، حدود گودي كمر را مشخص مي كند.

ـــ با ترسيم بيضي بعدي، از كمر تا لگن خاصره مشخص مي شود.

ـــ با افزودن بيضي پنجم و ششم، حدود زانوها را مشخص كرده ايد.

ـــ دو تا بيضي ديگر حدود زانو تا كف پا را تشكيل مي دهد.

 

تقسیم بندی حرکتی بر اساس احجام اصلی


 

در اين شيوه، شما ضمن مشاهده حالت سوژه، هر قسمت عمده را به صورت حجم ساده اي ديده و ترسيم مي كنيد. قسمتهاي عمده عبارتند از سر، تنه (از شانه تا گودي كمر)، كمر تا مفصل پا، ران (از لگن خاصره تا زانو)، ساق پا (از زانو تا مچ)، بازوها و ساعد. كف دستها و پاها نيز به صورت احجام ساده اي ديده مي شوند.

نكته: در نظر داشته باشيد كه فاصله شما از سوژه حداقل 5/2 الي 3 برابر طول سوژه باشد. اگر قصد طراحي از تمام قد مدل را داريد، فاصله ذكر شده را حفظ كنيد و چنانچه مي خواهيد از سر تا بازو و آرنج مدل را ترسيم نماييد، فاصله شما 5/2 تا3 برابر طول سر تا آرنج مدل باشد.

 

بررسی تناسبات وحرکت با استفاده از خطوط محوری


در اين شيوه، علاوه بر سر، سه موضع حركتي عمده وجود دارد، ستون فقرات، شانه ها و لگن خاصره، كه به صورت خط مشخص مي شوند. توجه عمده طراح بر ستون فقرات و حالتي است كه اين قسمت در حركات مختلف به خود مي گيرد. جهت شانه ها از نظر مسير حركت، با جهت لگن خاصره در ارتباط كامل هستند و اين مسأله به خاطر حفظ تعادل بدن است. اكثر طراحان براي طراحي فرمهاي ذهني از اين شيوه به عنوان ساختار اوليه استفاده مي كنند و پس از اينكه از صحت حالت اصلي مطمئن شدند، به آن حجم مي دهند آنچه در اينجا به آنان كمك مي كند، تسلط بر همان تناسب اوليه (7 الي 8 برابر طول سر) است.

 

 توجه به وضعیت اسکلتها و ماهیچه ها (شفاف بینی)


وقتي به عنوان طراح از فيگورهاي عادي اطراف خود طراحي مي كنيد، بايد قادر باشيد وضعيت ماهيچه ها و استخوانهاي داخلي بدن را به طور ذهني بررسي نماييد. اين امر تنها با مشاهده و تمرين مداوم صورت مي گيرد. به عنوان قدم نخست، هميشه سعي كنيد ستون فقرات اشخاص را مثل رشته زنجيري كه بر پيراهن دوخته شده و قابل مشاهده است، در نظر بگيريد. در اين حالت، علاوه بر ترسيم صحيح فرمها، به حالت شانه و لگن خاصره كه اهميت فراواني دارد توجه كرده ايد و طرح شما استحكام و استواري مورد نياز را دارد. مورد ديگر آنكه وضعيت دنده ها را در حالت خم شدن به جلو يا پهلو در نظر خود مجسم كنيد. شرط موفقيت در چنين مرحله اي، آشنا شدن كامل شما با وضعيت استخوان بنديهاست.

 

 

به اين نكات توجه كنيد:

ـــ ابتدا طرحي بسيار كم رنگ و ساده از فرم كلي سوژه ترسيم نماييد. اين امر به شما كمك مي كند تا در جايگزيني سوژه در كادر مشكلي به وجود نيايد. چنانچه نيمي از تنه يا پاها از كادر كاغذ بيرون بزند، نقصي براي كار به شمار مي آيد.

ـــ در مراحل اوليه طراحي، يعني پس از ترسيم تناسبات، قدري از كار خود فاصله گرفته و آن را بررسي كنيد و به رفع نواقص احتمالي بپردازيد.

ـــ به تناسبات موجود در فضاي منفي توجه كنيد.

ـــ با استفاده از پهناي مداد يا گرافيت، تيرگيهاي موجود در سوژه را به صورتي آزاد و پر جرأت ترسيم نماييد. پس از پايان كار ارزش خطي مناسبي در طرح به وجود آوريد.

ـــ در طراحي فيگوراتيو، احتياجي به ترسيم اعضاي دقيق چهره مثل چشم و ابرو نيست. فرم انگشتان و كف دستها و پاها را هم به صورت كلي مشاهده كرده و حجمي بسيار ساده از آنها ترسيم كنيد كه فقط تأكيدي بر تناسبات صحيح باشد. به خاطر داشته باشيد كه حجم و فرم دستها قدري از حجم سر كوچكتر است و طول كف پا تقريباً هم اندازه با سر و بزرگتر از حجم دستها مي باشد. هنگامي كه قصد طراحي از تعدادي فيگور در كنار هم را داريد، علاوه بر تناسبات هر فيگور، به هماهنگي حاكم بر همه آنها نيز توجه داشته باشيد. وضعيت قرار گرفتن آنها در كنار هم، در نظر گرفتن سطح زمين، وضعيت و نسبت فضاي منفي ميان افراد و نهايتاً نور و سايه حكم بر فضا از نكاتي است كه بايد به آنها توجه نمود. اشخاصي كه در عقب واقع شده اند بايد كم رنگ و يا كوچك ترسيم شده و اشخاصي كه جلوتر هستند با وضوح بيشتر و در اندازه اي بزرگتر كشيده شوند. اسكيسهاي جمعي تأثير فراواني بر طراحي شما مي گذارند.

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 3:9 قبل از ظهر  توسط نقاش جون  | 

طراحي از دستها و پاها

طراحي از دستها نياز به مشاهده دقيق و حافظه اي آماده دارد. دستها به عنوان سوژه اي هميشه آماده، همواره در مقابل چشمان شما قرار دارند و بررسي و آشنايي با شكل و حالتهاي متنوع آن امكان پذير است. لازم است كه همواره در حين طراحي از دستها به فرم استخوان بندي آن نيز توجه داشته و انگشتان را به عنوان مجموعه اي از استخوانها و مفاصل در نظر آوريد كه به تناسب كاري كه انجام مي دهند و حالتي كه دارند در موقعيتهاي مختلفي نسبت به هم قرار مي گيرند. مرحله "شفاف بيني" در اينجا كاربرد فراواني دارد و تنها چيزي كه به شما كمك مي كند تمرين پيگير و مداوم است.

 

 

در حين طراحي از دستها به اين نكات توجه كنيد: حجم كلي دستها را مشاهده كنيد. دست خود را در حالت خاصي نگه داريد، مثلاً حالت نوشتن، گرفتن قيچي يا دستگيره در و يا برداشتن فنجان و ... به حجم كلي آن نگاه كنيد مي توانيد در آن واحد فضاي منفي را هم در نظر داشته باشيد. سپس به مقايسه بخشهاي مختلف و نسبتهاي فضاي منفي و مثبت بپردازيد. انگشتان را به صورت احجام هندسي ببينيد. هر انگشت داراي سه مفصل است (به جز شصت كه دو مفصل دارد) شكل هر بند انگشت شباهت فراواني به استوانه دارد. در هر بند انگشت حجم استوانه ها كوچك و بزرگ، كوتاه و بلند، چاق و باريك مي شوند. فضاي منفي بين انگشتان را ببينيد. دستتان را در حالتي بگذاريد كه مابين انگشتان فضايي خالي ايجاد شود. سپس به طراحي از فضاي منفي ايجاد شده بپردازيد.

معمولاً در حالت عادي و صاف، فضاي بين انگشتان به شكل مثلثهاي كشيده ديده مي شود و با تغيير حالت انگشتان، مثلثها نيز تغيير شكل مي دهند. انگشتان را به صورت مجموعه اي از استخوان و مفصلهاي ساده شده ببينيد. در اين شيوه شما ابتدا استخوانها و مفاصل نهفته دست را در نظر آورده و ترسيم كنيد سپس حجم اصلي انگشتان را در اطراف خطوطي كه كشيده بوديد اضافه كنيد. در صورت امكان، از دست كودكان و افراد سالخورده طراحي كنيد و تفاوت بافت آنها را بررسي كنيد. در طراحي از دست كودكان براي القاي حالت پوست نرم، از پهناي نوك مداد استفاده كنيد و بيشتر به ايجاد سايه هاي لطيف اكتفا نماييد. براي ترسيم فرمهاي مختلف دست افراد سالخورده، خطوط متنوع و حساب شده مي تواند پوست چروكيده و مفاصل برجسته و فرسوده آنها را به خوبي ترسيم نمايد.

 

 

 طراحی از پا


مراحل طراحي از پا نيز مانند طراحي از دست مي باشد. با اين تفاوت كه بر خلاف دستها كه نيمي از حجم و فرم بر عهده انگشتان و حالتهاي آنها بود و بخش عمده مطالعات و بررسيهاي شما بر اساس حركت انگشتان صورت مي گرفت، در اينجا انگشتان پا نقش فرعي بر عهده دارند و به خودي خود قدرت حركت چنداني ندارند. فرم كلي كف و انگشتان پا بر اساس فرم هندسي، مخروطي است با قاعده مستطيل شكل كه وظيفه حفظ تعادل كل بدن را بر عهده دارد. همچون طراحي از دست، طراحي از پا را نيز از انگشتان، كف و پاشنه پا آغاز مي كنيم:

حجم كلي پا را ترسيم كنيد. بخش انگشتان را از بقيه قسمت ها جدا كنيد. مفاصل را با دست لمس كرده و محل اتصال مشترك انگشتان را پيدا كنيد. به طراحي از حجم پا درون جوراب بپردازيد و كليه انحناهاي آن را بررسي كنيد. به طراحي انگشتان و كف پاي بدون جوراب از آينه بپردازيد. پا را از سمت پهلو ها، زاويه جلو و زاويه پشت طراحي كنيد. انگشتان پا را به صورت مجموعه اي از استوانه هاي كوتاه و متصل به هم ترسيم كنيد. به قسمت هاي برجسته و بر آمده پا، قوزك داخلي و خارجي، تناسب مچ و كف پا توجه كنيد. فرم استوانه مدور (با حجم متغير) در تمامي بخشهاي پا حاكميت دارد. با در نظر گرفتن اين مسأله مي توانيد سايه روشنهاي مناسبي را به فرم پا اختصاص دهيد. به چين و چروكهاي لباس در محل زانو و لگن خاصره توجه داشته باشيد. حالت پارچه كمك مي كند تا طراحي، صحيح و بدون نقص انجام شود. از ترسيم چينهاي غير ضروري و بيش از حد لازم خودداري كنيد. به تفاوت فرمها در قسمت پهلوي داخلي و خارجي پا دقت كنيد. تا زماني كه تسلط كافي بر فرمها و حالتهاي مختلف دست و پا را به دست نياورده ايد، از ترسيم ذهني اين سوژه ها خودداري نماييد

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 3:4 قبل از ظهر  توسط نقاش جون  | 

طراحي از چهره

موضوعي كه مورد علاقه همه طراحان بوده و هست، مبحث طراحي از چهره است. بسياري از افراد حتي پيش از آغاز به طراحي، تلاشهاي فراواني در اين زمينه داشته و فعاليتها و تمرينات مربوط به طراحي را منحصر به موفقيت در ترسيم چهره مي دانند. براي طراحي از چهره لازم است كه مدل مناسبي داشته باشيد. شما مي توانيد از اشخاص اطراف خودتان درخواست كنيد تا به عنوان سوژه با شما همكاري كنند، در غير اين صورت به كمك آينه اي به اندازه متوسط (كه از چهره خودتان كوچكتر نباشد) به طراحي از چهره خودتان بپردازيد. پس از كسب مهارت كافي، مي توانيد از روي تصاوير و عكسها نيز طراحي كنيد ولي در هر حال تأكيد ما بر طراحي از سوژه عيني است، نه ذهني.

 

تناسبات چهره 


ابتدا بيضي تخم مرغي شكلي را به عنوان سر، در نظر گرفته، ترسيم نماييد. يك خط عمودي، دو نيمه چپ و راست چهره را به وجود مي آورد و با ترسيم يك خط افقي كه بيضي را به چهار قسمت مساوي تقسيم مي كند، محل چشم ها در چهره مشخص مي شود. چنانچه خط افقي را به پنج قسمت مساوي تقسيم كنيد، اندازه چشمها مشخص مي شود. شما متوجه مي شويد كه فاصله بين دو چشم، برابر با يك چشم است نيمه بالاي چهره را براي ابرو، پيشاني و موها در نظر گرفته و در نيمه پاييني به سراغ خط عمدي وسط چهره رفته و به كمك آن محل قرار گيري اجزاي ديگر چهره را پيدا مي كنيم. اگر از خط افقي تا پايين بيضي را به دو نيمه تقسيم كنيم، نوك بيني بر روي اين نقطه واقع مي شود. از اين نقطه تا انتهاي بيضي را نيز به نسبت يك سوم و دو سوم علامت گذاري مي كنيم تا خط ميان لبها نيز مشخص شود.

 

 

 

طراحی از اجزای چهره


الف ـ طراحي از چشم  ها: پيش از آغاز به طراحي، تمرين مشاهده را انجام دهيد. با دقت به چشمهاي خودتان در آينه نگاه كنيد، دو گوشه داخلي و خارجي چشم، نسبت سفيدي و سياهي كره چشم، حالت پلكها و حركت مردمك در سراسر چشم را بررسي نماييد. با مطالعه حالت چشم افراد در مواقع مختلف (تماشاي تلويزيون، مطالعه، خشم، شادي، گريه،هيجان، تفكر و ...) بپردازيد و آنها را بارها و بارها، هم به صورت ذهني و هم به صورت مشاهده دقيق مرور كنيد. ويژگيهاي متفاوت چشم افراد سالخورده و كودكان را مقايسه نماييد.

ــ فرم ساده چشم شبيه يك بيضي است كه دو گوشه آن با هم تفاوت دارند. گوشه خارجي، زاويه اي بسته دارد و تا سرحد تيرگي مردمك، مثلث كشيده اي را به وجود مي آورد.

ـــ گوشه داخلي، زاويه بازتري دارد و نسبت به گوشه خارجي، شكل مثلث كوچكتري را به خود مي گيرد.

ـــ مردمكها بدون استثنا شكل دايره دارند، در حالت نگاه عادي، قسمتي از مردمك زير پلك پنهان است. پس مراقب آن باشيد كه دايره مردمك را به طور كامل ترسيم نكنيد، زيرا در اين حالت، چشمها حالت وحشت زده يا متعجب به خود مي گيرند.

ـــ با حركت مردمك به سمت راست يا چپ، حجم پلك نيز كمي تغيير مي كند. پلكهاي بالا و پايين با هم تفاوت عمده اي دارند و حجم مژه ها در پلكها نيز متفاوت است.

در حين طراحي از چشمها به ياد داشته باشيد كه:

چشمها را نخست به طور جداگانه بررسي و ترسيم نماييد. پس از تسلط كافي، به طراحي از هر دو چشم بپردازيد. به فاصله چشمها از يكديگر (كه برابر با اندازه يك چشم است) و هماهنگي و تناسب مردمكها با يكديگر توجه داشته باشيد.

طرحها را كم رنگ بكشيد و به ارزش خط توجه داشته باشيد. در ترسيم مژه ها اغراق نكنيد، آنها را با حجم و اندازه واقعي بكشيد. معمولاً براي پلك پايين چشم، از خط كم رنگ نازك، يا پهناي نوك مداد استفاده مي شود. براي ترسيم پلك پايين و چين و چروكها به جاي خط، از سايه كم رنگ پهناي مداد هم استفاده مي كنند. پس از تمرين كافي، چشمها را با ابروها بكشيد. از ترسيم فرم چشم به طور ذهني اكيداً خودداري كنيد.

طراحی از ابروها 


براي ترسيم ابروها، بايد به اين نكات توجه داشته باشيد: جهت و حالت ابروها، ضخامت ابروها، فاصله ابرو از چشم و فاصله ابروها از يكديگر.

نحوه ترسيم: ابتدا مسير و حالت ابرو را خيلي كم رنگ مشخص نماييد. با پهناي مداد، سايه ضخيمي متناسب با پهناي ابرو ترسيم كنيد. در جهت رويش موها با نوك تيز مداد، خطوط واضح و حالت دار بكشيد. ابروها را با توجه به مدلي كه در مقابل داريد، ترسيم كنيد. رويش و جهت موها را به دقت بررسي نماييد.

طراحی از بینی


 

بيني برجسته ترين نقطه در چهره افراد است و همچون ديگر اعضاي چهره از تنوع و گوناگوني برخوردار مي باشد. براي ترسيم آن، لازم است شكل ساده آن را (كه عبارت است از مخروط مثلث القاعده) در نظر داشته باشيد. فرم بيني را از جهات مختلف روبرو، نيم رخ و سه رخ مورد مطالعه قرار دهيد. به تفاوت اندازه در پره ها، نوك، حجم و ارتفاع بيني در افراد مختلف توجه كنيد سپس به طراحي از شكل بيني خود (به كمك آينه) بپردازيد. در حين طراحي توجه داشته باشيد كه:

ابتدا فرم كلي را آن گونه كه مي بينيد ترسيم كنيد. به جاي خط، از سايه و پهناي نوك مداد استفاده كنيد. تيره ترين سايه ها در پره هاي بيني ديده مي شود و تنها در همين قسمت هاست كه مي توانيد از خط نيز استفاده كنيد. وقتي به ترسيم بيني از روبرو مي پردازيد فقط در بخشهاي پايين بيني (پره ها و حفره ها) از خط استفاده كنيد. از آنجا كه فرم بيني،حجم برجسته اي دارد، به نور و سايه آن بيشتر توجه نماييد. وقتي چهره مدل در زاويه سه رخ يا نيم رخ باشد، مي توانيد از خط نيز براي قسمتي از ارتفاع بيني استفاده كنيد.

 

 طراحی از لب


با مشاهده لبها در افراد مختلف متوجه مي شويد كه فرم لب، در تكميل شخصيت و كاراكتر چهره نقش فراواني دارد. ساختار كلي لب، امكان تغيير پذيري بسيار متنوعي دارد و هماهنگ با حالات روحي يا ظاهري شخص مي تواند جنبه بياني به خود بگيرد. فرم لب و دهان خود را در آينه مشاهده كنيد. حالتهاي صحبت كردن، خنديدن، خوردن، خميازه كشيدن، ناراحتي، شادي، اعتراض، فرياد زدن و ... را بررسي كرده و ببينيد كه بيشترن تغيير در كدام قسمت دهان ديده مي شود؟ در گوشه ها يا در قسمت مياني لبها؛ سپس به هماهنگي تغيير حالتها در چشم و لب به طور همزمان بپردازيد. علاوه بر حالتهاي رفتاري، به تغيير فرم در اثر تغيير وضعيت سر و چهره (نيم رخ و سه رخ و ...) نيز بپردازيد. با چرخش سر به پهلو، زير يا بالا، لبها نيز تغيير فرم پيدا مي كنند.

شيوه طراحي از فرم لب: براي فرم لب همچون فرم چشم، يك بيضي با گوشه هاي تيز و بسته در نظر بگيريد و آن را از طول و عرض به چهار قسمت تقسيم كنيد. لب بالا معمولاً باريكتر از لب پايين است. گاهي لب بالا و پايين در يك اندازه هستند و بسيار به ندرت پيش مي آيد كه لب بالا ضخيمتر از لب پايين باشد. بهتر است كه براي ترسيم فرم لب، به جاي خط، از سايه يا پهناي مداد استفاده كنيد. دو گوشه لب با هم برابر و يك شكل هستند. لب پايين شامل گوشه ها و بخش مركزي يا وسط است. سايه اي كه براي لب بالا در نظر مي گيريد بايد قدري تيره تر از لب پايين با شد. اين تيرگي در گوشه هاي دهان نيز تغيير پيدا مي كند.

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 3:0 قبل از ظهر  توسط نقاش جون  | 

ابزار و تكنيكهاي طراحي

در اين برنامه، با توجه به توضيحاتي كه در رابطه با معرفي ابزار و نحوه كار با آنها ارائه خواهد شد، شما در انتخاب سوژه ها آزاد هستيد و مي توانيد با استفاده از وسايلي كه معرفي مي شود، جنسيتها و اشياي مختلفي مثل شيشه، فلز، پارچه و گياهان را طراحي كنيد.

 طراحی با ذغال (روش اول)


وسايل مورد نياز: ذغال طراحي طبيعي يا فشرده (ترجيحاً فشرده)، محو كن، پاك كن، مقواي اشتناخ A4، كاغذ پوستي كمي بزرگتر از A4.

سوژه را از اشيايي با جنسيتهاي متنوع انتخاب كنيد. با كمك ذغال (نه مداد) طرحي بسيار ساده از مدل بر روي مقوا ترسيم كنيد. اندازه طرح نبايد كوچك باشد. اگر رنگ سوژه سفيد باشد شما فقط به قسمتهايي كه سايه وجود دارد توجه كنيد و همان قسمتها را با پهناي ذغال كمي تيره كنيد. در ابتداي كار مراقب باشيد كه با لبه تيز ذغال خطوط تيره و پر رنگ ترسيم نشود چون اثر نامطلوبي از خود بر جاي مي گذارد. سپس محو كن را بر روي اثر ذغال ساييده و آن را به صورت سايه اي محو و يك دست در آوريد. براي ايجاد سايه هاي تيره تر، همين كار را تكرار كرده و لايه هاي خاكستري را بر روي هم بياوريد. به جاي محو كن مي توانيد از تكه اي دستمال كاغذي و يا انگشت دستتان (به شرط آنكه چرب يا مرطوب نباشد) استفاده كنيد.

پس از ترسيم خاكستريها، مي توانيد با لبه تيز ذغال، اشاره هاي حساسي را در قسمتهاي تيره به عنوان ارزش خطي، به مدل بيفزاييد. اين كار باعث ايجاد استحكام در مدل مي گردد. در صورتي كه مدل شما رنگي باشد ( آبي، قرمز، بنفش، سبز و...) ابتدا سراسر طرح را با پهناي ذغال بپوشانيد و بعد دستمال كاغذي را بر روي آن بكشيد تا اثر ذغال به طور كامل و يك دست خاكستري شود. سپس مراحل تيره تر را مجدداً با ذغال ترسيم كرده و با محو كن اثر آن را يكنواخت كنيد. مراقب باشيد كه در حين كار دستتان بر روي طرح ساييده نشود. اثر ذغال به راحتي پاك شده و كار را ناقص مي كند.

مراحل آخر كار مهمترين بخش است. در اين مرحله با كمك نوك ذغال، در قسمتهاي تيره، ارزش خطي مناسبي ايجاد كنيد. به مقايسه درجات مختلف خاكستري هايي كه ترسيم شده بپردازيد و چنانچه لازم بود، در سايه هايي كه ايجاد كرده ايد تجديد نظر كنيد. براي مدلهاي شفاف و براق (شيشه، سفال لعاب دار، فلز) كه انعكاسهايي از نور در خود دارند، به همان ترتيب سابق سايه ها را ايجاد كنيد. سپس براي نشان دادن نورهايي كه در مدل ديده مي شود، از تكه اي پاك كن تمييز استفاده كنيد كناره پاك كن را با كاتر ببريد تا صاف و لبه دار شود. به اين ترتيب مي توانيد نورهاي ظريف و حساسي در طرح خود ايجاد كنيد. مراقب باشيد كه: جهت حركت دستتان براي ترسيم نورها، مطابق با حجم مدل و نوري باشد كه واقعاً مشاهده مي كنيد. نورهايي كه ترسيم مي كنيد از نظر اندازه و پهنا متنوع باشد. به مدل خود نگاه كنيد. در كنار قسمتهايي كه نور وجود دارد، گاهي لكه هاي بسيار تيره اي هم به چشم ميخورد يا اين كه قسمتهايي از نور، محو و نامشخص است توجه به اين نكات علاوه بر آنكه در مدل شما تنوع ايجاد مي كند، بر دقت و ظرافت طرح نيز مي افزايد. وقتي كار تمام شد، روي طرح را با كاغذ پوستي بپوشانيد تا كارتان محفوظ بماند.

 طراحی با ذغال (روش دوم)


سوژه را در مقابل خود قرار دهيد. با پهناي ذغال سراسر مقوا را يك دست و منظم سياه كنيد. بعد با دستمال كاغذي يا با دستتان روي آن بكشيد تا كاملاً سياه شده و از ذغال اشباع شود. اين مرحله را مجدداً تكرار كنيد و دومين لايه تيره ذغال را بر روي لايه قبلي به وجود آوريد و مجدداً هم با دستمال كاغذي روي آن بكشيد. خرده هاي ذغال روي مقوا را بتكانيد. سپس با توجه به مدل، طرح را با ذغال ترسيم كنيد. بعد با كمك محو كن، پاك كن و انگشت دستتان، خاكستري اوليه را روشن و روشنتر كنيد. هر يك از اين وسايل را كه نام برديم، درجات خاكستري روشنتري ايجاد مي كند. در اين شيوه، شما بر خلاف روشهاي قبلي، از خاكستري تيره به خاكستري روشن مي رسيد و پاك كن تمييز، در اينجا نقش عمده اي به عهده دارد. در مرحله پاياني باز هم به مقايسه نورها و تيرگيها بپردازيد و از ارزش خطي استفاده كنيد. گاه لازم است كه زمينه پشت سوژه تيره تر يا روشنتر از سوژه باشد تا به صورت مجزا از كار اصلي به نظر بيايد. در پايان روي كار را با كاغذ پوستي بپوشانيد. چنانچه به اسپري تافت (مخصوص موي سر) دسترسي داريد، مي توانيد روي كار را اسپري زده و لايه اي محافظ بر روي اثر ذغال به وجود آوريد. در اين صورت كار را به حالت عمودي مايل قرار داده و اسپري را از فاصله 25 تا 30 سانتيمتري به آن بپاشيد. هرگز كار را بر سطح زمين به صورت افقي نگذاريد. قدري صبر كنيد اسپري خشك شود. آهسته بخشي از طرح را لمس كنيد. اگر اثر ذغال بر دستتان نشست، عمل اسپري را مجدداً تكرار كنيد. در غير اين صورت، پس از خشك شدن كار، روي آن را با كاغذ پوستي بپوشانيد.

 سایه روشن با هاشور


ايجاد سايه روشن با هاشورهاي منظم يا نا منظم، سابقه اي بسيار قديمي در نقاشي و طراحي دارد. اغلب وسايل (مداد، خودكار، روان نويس) براي هاشور زدن مناسب هستند و پيشنهاد مي كنيم همه آنها را تجربه كنيد.

شيوه كار: با ترسيم خطوط موازي و منظم و يك دست، سطحي به دست مي آيد كه مي تواند جايگزين سايه روشنهاي مداد، ذغال و آب مركب باشد. به ياد داشته باشيد كه هاشور براي سطوح وسيع و صاف چندان مناسب نيست. اندازه طرح را در حدي بگيريد كه بتوانيد به راحتي دست خود را در سراسر طرح حركت دهيد. هر قدر خطوط به هم نزديك باشند تيرگي بيشتري ايجاد مي كنند. اين تيرگي با تكرار هاشور در جهتهاي متضاد تشديد مي شود. جهت هاشور بايستي با حالت و فرم مدل هماهنگ باشد. يعني براي مدلهاي صاف و تخت، خطوط مستقيم (در جهات مختلف) و براي مدلهايي با سطوح مدور خطوط منحني و متناسب با فرم سوژه استفاده مي شود. سايه افتاده نيز با هاشور مشخص مي شود. ابتدا قسمتهاي روشن را هاشور بزنيد. سپس با تكرار جهات متضاد تيرگيها را درجه به درجه ايجاد كنيد. سايه ها بايد به تدريج در روشنيها حل شوند. در غير اين صورت خطوط هاشور يك باره قطع شده و در طرح بريدگي به وجود مي آورند.

حل شدن هاشور تيره در روشنيها به دو صورت انجام مي گيرد:

ـــ كم رنگ، نازك و دور كردن خطوط هاشوري از يكديگر.

ـــ كوتاه و محو كردن تدريجي خطوط هاشور.

در مدلهايي با سطوح مدور، چنانچه قصد داريد در بخشي از سوژه با ترسيم هاشور بپردازيد، در نظر داشته باشيد كه هاشور يا سايه، بخشي از مدل محسوب شده و مطابق با انحناي كلي سطوح باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 2:56 قبل از ظهر  توسط نقاش جون  | 

طراحي از گلها و گياهان

گياهان سوژه هايي بسيار متنوع و مناسب براي طراحي هستند. برگها، شاخه ها و گلها در اندازه ها، شكلها و رنگهاي گوناگون به وفور در اطراف شما هستند و فرصتي براي كسب تجربه در اين زمينه به شمار مي آيند.

 طراحی از برگها


براي آغاز كار، از برگهاي نسبتاً ساده به عنوان به مدل استفاده كنيد. در حد امكان انواع برگهاي پهن، باريك و پنجه اي شكل را مورد مطالعه قرار دهيد. پس از اين مرحله به رگ برگها توجه كنيد. رگه هاي ضخيم و واضح، اهميت بيشتري دارند و مي توانيد آنها را در كار خود منعكس كنيد. اما از ترسيم رگه هاي ريز كه در سراسر برگ پخش مي شوند خودداري كرده و به جاي آنها دقت و حوصله خود را صرف بررسي سايه روشنها و بافت بنماييد از برگهاي ساده، 4 طرح به ترتيب شامل: اسكيس، طراحي خطي، سايه روشن، تهيه و براي طرح چهارم از پشت برگها كه رنگي متفاوت با رگ برگهاي واضحتر و ضخيمتر دارند استفاده كنيد. برگهاي خشك نيز به نوبه خود زيبايي ويژه اي دارند. حالتهاي جمع و مچاله شده آنها را بررسي كنيد. آنها را با مداد و سپس خودكار به صورت اسكيسهاي گوناگون مورد مطالعه قرار دهيد. به تناسبات نهفته در تمام قسمتها توجه نموده و از امكانات مداد به خوبي اسنفاده نماييد. براي طراحي از گياهاني كه برگهاي بلند و باريك دارند، مي توانيد از پهناي نوك مداد استفاده كنيد. با فشاري كه به نوك مداد وارد مي كنيد، درجات خاكستري متنوعي به وجود آورده و برگها را زنده تر مجسم نماييد. وقتي با مجموعه اي از برگها (برگهاي يك گلدان) يا قسمتي از يك باغچه يا برگهاي انبوه درختان رو به رو مي شويد از ترسيم دانه دانه برگها خودداري نماييد. ابتدا آنها را به صورت توده هاي خاكستري متنوع ديده و سطح مورد نظر را از خاكستري بپوشانيد

 طراحی از گلها


 براي طر 

احي از گلها، به چگونگي ساختمان اصلي آنها توجه كنيد. فرم و حجم هندسي آن را با دقت تشخيص داده و ترسيم كنيد. معمولاً براي گلها و برگها از نور طبيعي استفاده مي كنند. دليل آن اين است كه نور مصنوعي سايه روشنهاي شديدي به وجود مي آورد كه لطافت سوژه را از بين مي برد. (هيچ گاه از گل مصنوعي، تصوير گل يا حتي گل ذهني براي طراحي استفاده نكنيد.) گلهاي تيره و روشن را با ساخت و ساز دقيق سايه روشن ترسيم نماييد. توجه داشته باشيد كه مسير سايه روشن و حركت مداد در جهت فرم گل برگها باشد. از تيره كردن بيش از حد آنها خودداري نماييد.

 

  تکنیک خیس


ابتدا سطح كار را به كمك تكه هاي اسفنج مرطوب نموده و پيش از خشك شدن آن، با قلم مو و مركب، طرح را خاكستري رنگ مي كنيد. رطوبت مقوا باعث پخش شدن مركب و ايجاد سايه اي لطيف مي شود. بعد از آن، با توجه به تيرگيهاي مدل، به تدريج درجات خاكستري تيره تري را در سطح كار به وجود مي آوريد. ممكن است در تمرينات اوليه، نتايج چندان مطلوب نباشند، اما لازمه موفقيت، تمرين و مداومت است. هميشه تيره ترين درجات را براي آخرين مراحل كار بگذاريد. از سايش قلم بر سطح مقوا خودداري نماييد. حركت دست و قلم مو مي بايست سريع و با تسلط باشد. گاهي لازم است كه بگذاريد مقوا خشك شود و سپس لكه هاي بعدي را ترسيم كنيد. اين كار باعث مي شود كه مقواي شما كمتر باد كرده و كج و معوج شود. شما تنها با تمرين مي توانيد مقدار آب قلم مو را به اندازه مورد نياز در نظر بگيريد. گاه لازم است كه قلم مو از آب اشباع شود تا به راحتي سطح مورد نظر را بپوشاند و گاه رطوبت مختصري لازم مي گردد. هر گاه رطوبت قلم مو زيادتر از حد نياز بود، آن را به وسيله اسفنج متعادل كنيد. اگر رطوبتي كه بر روي كاغذ آورده ايد، به نظر زياد بود، ابري را آهسته روي آن قرار داده و برداريد تا آب اضافي جذب شود، اما ابر را روي كار نكشيد.

 

تکنیک خشک


مرحله اول كار تقريباً مثل تكنيك خيس است. با اين تفاوت كه سطح كار به جاي آب تمييز، با مقداري آب مركب بسيار رقيق (خاكستري روشن) مرطوب مي شود. براي شروع مرحله بعد و ايجاد لكه هاي تيره تر بايد بگذاريد مقوا قدري خشك شود و بعد قسمت هايي را كه نسبت به خاكستري اوليه، در درجه بعدي تيرگي قرار دارند، به صورت لكه لكه قرار دهيد و به محو شدن آنها در زمينه يا در يكديگر فكر نكنيد. در هر مرحله مي گذاريد كه مرحله قبل خشك شود و تيرگيها را پله به پله ايجاد مي كنيد.

 تکنیک خشک و خیس


ابتدا سطح طرح را با آب تمييز مرطوب كرده و بعد لكه هاي خاكستري را به آن اضافه كنيد تا به صورتي محو، سطح كار را پر كند و بعد لكه هايي تيره تر از خاكستري قبلي به آن افزوده، سپس صبر كنيد تا كار خشك شود، بعد لكه هايي را به تناسب درجات (از روشن به تيره) ايجاد كنيد. در هر مرحله، پس از پايان كار مي توانيد با روان نويس يا ماژيك، خطوط يا بافت خاصي در كار ايجاد كنيد.

 طراحی از تنه و شاخه درخت


 

مرحله اول براي طراحي از درخت، مشاهده فرم كلي درختان است. درختان داراي دو قسمت عمده تنه، شاخ و برگها هستند. اگر فاصله شما از درخت مورد نظرتان كم باشد نمي توانيد سوژه را به تمامي در صفحه كاغذ جاي دهيد، بنابراين، آن قسمت از درخت را كه ديدگان شما بر آن تسلط دارد انتخاب كنيد.

 

اما اگر مايل هستيد كه درخت را به طور كامل طراحي كنيد، بايد در فاصله اي قرار بگيريد كه چشمان شما در يك نظر، تمامي درخت را ببيند و در آن واحد، آن را به سطح كاغذ منتقل كند. براي اين مسأله لازم است كه حداقل فاصله شما از درخت، 3 برابر طول آن درخت باشد. اگر مايليد قسمتي از تنه يا شاخه هاي درخت را طراحي كنيد، ابتدا فرم ساده و هندسي سوژه را در نظر بگيريد درختان و شاخه ها به طور عمده حالتي استوانه اي شكل دارند. آن قسمت از تنه كه از خاك بيرون آمده ضخيم ترين حجم را دارد و هر چه رو به بالا مي رود باريكتر مي شود. شاخه ها نيز تابع همين مسأله هستند. عمده ترين مسأله در تنه درختان، بافت آنهاست. شما براي ايجاد بافت مورد نظر بايد، از نوك و پهناي مداد به طور هم زمان استفاده كنيد. ضربه هاي مختلف مداد و ارزش خطي هاي متنوع را امتحان كنيد تا به تجربه دلخواه برسيد. با كم رنگ كردن و پر رنگ كردن بافتهايي كه ايجاد كرده ايد، مي توانيد علاوه بر نور و سايه حجم مدور آن را نيز نشان بدهيد. ترسيم بافتهاي ديگري از خاك، گياهان و علفها يا سنگهاي اطراف مي تواند تضاد بسيار مناسبي در كار شما ايجاد كند. : گاهي به پس زمينه تصوير، يعني فضاي اطراف سوژه هم بايد توجه داشت. تنه هاي سفيد درختان با پس زمينه تيره و شلوغ، جلوه زيباتري پيدا مي كنند. بافت ضخيم و خشك پوسته بعضي درختان، با حركات نرم و درجات خاكستري مناسب، هماهنگي بهتري پيدا مي كند. به جاي ترسيم تك تك برگها به صورت كامل، از بافت نرم كه با پهناي نوك مداد به وجود مي آيد استفاده نماييد.

نظر بدید دیگه

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 2:52 قبل از ظهر  توسط نقاش جون  |